a1c445c2

Doelgroep aanspreken met je of u

Mon, 24 Aug 2020 11:44:45 GMT

Hoe je je doelgroep het beste aan kunt spreken

Als eindredacteur kom ik vaak dezelfde fouten tegen in teksten. Eén zo’n fout is het gebruik van de woorden je en u in dezelfde tekst. Soms zelfs in dezelfde zin. Als je een tijdschrift leest, is het natuurlijk fijn als je steeds in dezelfde vorm wordt aangesproken. Ook als je een bedrijf hebt, is het verstandig om na te denken of je klanten aan wilt spreken met je of u.

Ken je doelgroep

Wat je kiest, is een kwestie van het kennen van je doelgroep. Hoe spreek je hen in real life aan? Is de relatie vertrouwelijk of juist meer afstandelijk? Is de doelgroep ouder of jonger? Waar voel jij jezelf prettiger bij? En hoe reageren de lezers?

Formeel of informeel

Het is niet altijd makkelijk om te kiezen, want wanneer doe je het goed? U is formeler en afstandelijker dan je en wordt vaak als beleefder gezien. Is de relatie met de doelgroep erg zakelijk? Dan kun je voor u kiezen. Is de doelgroep jong en wil je de afstand tot de doelgroep verkleinen? Dan past het persoonlijke woord je beter. Ikzelf heb op mijn website gekozen voor de je-vorm, omdat ik persoonlijke blogs plaats en graag een meer persoonlijke band met mijn lezers aanga.

Tijdschriften

Veel tijdschriften spreken hun lezers aan met je. Als lezer wil je je verbonden voelen met het blad en als redactie wil je de lezer bij de onderwerpen betrekken. Steeds meer tijdschriften vormen een heel platform waar volop met lezers gecommuniceerd wordt. Lezers mogen hun eigen vragen stellen en hun eigen ideeën inbrengen. Dan voelt het heel natuurlijk om hen met je aan te spreken. Is het tijdschrift of ander medium zakelijker en zijn de lezers van een hogere leeftijd? Dan kan het zijn dat u beter op zijn plaats is. Wel is het zo, dat het woord u steeds minder vaak gebruikt wordt in de Nederlandse taal. Tegenwoordig spreken steeds minder kinderen hun ouders, ooms en tantes aan met u. Het is dus ook een kwestie van wat je gewend bent.

Het allerbelangrijkst: wees consequent

Het allerbelangrijkst is dat je een keuze maakt en die doorvoert in de gehele bedrijfscommunicatie. Kies je voor het woord je? Spreek de lezers daar dan mee aan op je website, social media, in nieuwsbrieven. Een uitzondering maak ik voor e-mails. Daar kijk ik altijd eerst wat de persoon in kwestie zelf doet en hoe de verhouding is. Schrijft iemand mij een erg formele e-mail en gebruikt hij/zij zelf het woord u? Dan neem ik dat vaak over. Of je iemand aanspreekt met je of u is dus een kwestie van afstemmen op die persoon. Zelfs al gaat het om een hele doelgroep.

Netwerken

Wed, 05 Aug 2020 11:11:56 GMT

Eng en leuk

Langzaam loop ik het café binnen en kijk ik rond. Zijn er bekenden waar ik me bij kan aansluiten? Is er een vriendelijk gezicht te zien? Gelukkig komt er al snel iemand op me af. “Wat leuk dat je er bent! Wie ben je en wat doe je?” Even later zie ik meer mensen binnenkomen. Eén vrouw zegt hardop: “Ik hou niet van netwerken. Ik vind het doodeng.” Haar ontboezeming verbaast me. Ze ziet er hip en zelfverzekerd uit. Ik dacht dat ik zowat de enige was die zich niet op haar gemak voelde bij zo’n aangelegenheid, maar ik blijk beslist geen uitzondering te zijn. Toch ben ik netwerken gaandeweg steeds leuker gaan vinden.

Alleen in een zaal

Ik zal maar eerlijk zijn: Ik ben geen extravert persoon die graag in het middelpunt van de belangstelling staat. Toch heb ik regelmatig in mijn eentje een bezoek afgelegd aan een ondernemerscafé. En toegegeven, meestal viel het 100% mee. Sterker nog, ik heb er vaak leuke mensen leren kennen en ik heb er veel van geleerd. Je staat nooit lang alleen, want mensen herkennen jouw gevoel. Zij staan ook liever niet alleen in een zaal vol met medenetwerkers. Ze betrekken nieuwelingen erbij en juist zo ontstaan leuke gesprekken. Over hun werk, over jouw werk, over je privéleven, over waar je tegenaan loopt tijdens het ondernemen, hoe je elkaar zou kunnen helpen

Nieuwe mensen leren kennen

Netwerken gaat niet direct om het vinden van nieuwe opdrachten. Het gaat om het leren kennen van nieuwe mensen. Wat ik prettig vind aan netwerken, is dat je van elkaar leert. Dus ook vakgenoten en concullega‘s kunnen prima samen netwerken. Ikzelf denk liever in termen van samenwerken en van elkaar leren, in plaats van elkaar als concurrent te zien. Samen sparren, tips uitwisselen en een gezellige tijd hebben. Dat is toch veel leuker?

Online netwerken

Nu, tijdens de coronacrisis, heeft netwerken een nieuwe dimensie gekregen. Netwerkbijeenkomsten zijn afgelast, veel mensen werken vanuit huis en online meetings vieren hoogtij. En juist in dat laatste schuilt een kans, want nu hoef je niet meer ver te reizen om elkaar te ontmoeten. Je ontmoet elkaar digitaal en dat is misschien nog wel laagdrempeliger dan in een café. Zelf heb ik een aantal online workshops gevolgd, waar deelnemers zich voorstelden en hun inbreng konden doen. Ook organisaties als Tekstnet organiseren nu online netwerkbijeenkomsten en via social media, zoals Facebook en LinkedIn, kun je prima netwerken. Er bestaan groepen van vakgenoten die elkaar graag helpen. Hier worden vragen gesteld, wordt nieuws gedeeld en soms worden opdrachten gedeeld als iemand er te veel heeft. Niet alleen leerzaam, maar je leert ook andere mensen kennen en het bespaart tijd! Allemaal veel minder eng dus dan ik in het begin had gedacht.

Van rennen naar rust

Wed, 10 Jun 2020 12:36:52 GMT

Hoe ik mooie herinneringen maak in een nare periode

Terwijl Jaimey op de schommel heen en weer zwiert, blaas ik bellen naar haar toe. Ze schatert van plezier. Later die middag vliegen de druppels om mijn oren als ze luidruchtig in haar zwembadje spettert. Zoë ligt ondertussen te kraaien in de kinderwagen. Wat een genot! En wat een rust komt er over me heen.

Gewoon thuis

Waar ik voorheen van hot naar her rende en weer terug, ben ik nu iedere dag thuis met mijn kinderen. Niet haasten om op tijd bij de oppas te zijn, niet haasten om op tijd op het werk te zijn, of op de tennisles of bij het peuterzwemmen. Sinds maart zijn we gewoon thuis. Alles staat stil. En hoewel ik het in het begin vreselijk vond, ben ik eraan gaan wennen. Ik ben erachter gekomen dat ik prima kan leven met deze rust. Ineens heb ik alle tijd voor mijn kinderen, ze hebben 24/7 quality time met mama. En ze doen het er prima op.

Omslag

In het begin moest ik er niet aan denken om twee weken lang in quarantaine te moeten. Een dag thuis zitten zonder bezoek en zonder ergens naartoe te gaan vond ik al een ramp. Nu vraag ik me af waar ik me druk om maakte. Ik vermaak me prima met mijn kinderen. Natuurlijk moet ik nog wel werken en studeren, wat een uitdaging is met kleine kinderen erbij. Natuurlijk zou ik graag wat meer sociale contacten hebben en ervaar ik dagelijks stress. Maar toch geniet ik. Als ik me even down voel, dan ga ik mooie herinneringen maken. Bijvoorbeeld door bellen te blazen of het zwembadje op te zetten.

Weer wat geleerd

Ik denk dat er veel mensen zijn die rust hebben gevonden in een stressvolle situatie. Meer mensen trokken de afgelopen tijd de bossen in, omdat de kroegen dicht waren. Meer mensen gingen lezen, pakten een nieuwe hobby op of gingen weer aan de studie. Het enige wat ik mis, is wat meer tijd voor mezelf. Werken, studeren en bezig zijn met hobby’s is lastig op het moment. Dat komt later weer, als de kinderen weer naar opa en oma kunnen. Maar dan hopelijk op een relaxtere manier en niet meer van hot naar her. Weer wat geleerd van deze vreemde tijd.

Grote veranderingen beginnen klein

Fri, 05 Jun 2020 15:10:03 GMT

Vandaag is het Wereldmilieudag

Deze week las ik het nieuws dat diersoorten massaal dreigen uit te sterven door toedoen van de mens. Dit nieuws is eigenlijk niet nieuw, het is allang bekend dat de mensheid de wereld vernietigt. Toch greep het me opnieuw aan.

Het coronavirus is een wereldwijde crisis, waar nu volop aandacht aan besteed wordt, maar op de achtergrond speelt zich een nog veel grotere crisis af. Eén die iedereen aangaat, nu en in de toekomst. Een crisis waar het coronavirus een gevolg van is.

Wereldmilieudag

Het probleem van verdwijnende bossen en andere leefomgevingen van dieren bestaat al lang. Toch hebben we schijnbaar nog niet echt in de gaten dat het ons allemaal aangaat. Daarom is het goed dat er vandaag aandacht aan wordt besteed tijdens Wereldmilieudag. Want we kunnen het tij nog keren met zijn allen!

In het artikel op Nu.nl valt te lezen: “Vooral ontbossing en landbouw zijn grote factoren in de afbraak van het ecosysteem, maar ook visserij en jacht zetten de natuur onder druk.” Hieruit trek ik de conclusie dat het vooral om ons consumptiegedrag gaat. Ook de vijf organisaties Greenpeace, Solidaridad, IUCN NL, Both ENDS en Oxfam Novib vinden dat onder meer de consumptie van mensen drastisch moet veranderen.

Een mooi begin

Stel dat we met zijn allen minder vaak in een vliegtuig stappen, geen (of minder en verantwoorder) vlees meer op ons bord scheppen, de auto wat vaker laten staan, onze achtertuin vergroenen, petities ondertekenen tegen het kappen van regenwouden, minder plastic verbruiken, minder energie verbruiken en nog veel meer. Misschien is het een klein gebaar, maar als we dat met zijn allen volhouden, dan is het al een mooi begin.

Ook kleine stapjes hebben zin

Ikzelf ben al jarenlang vegetariër. Ondanks alle vooroordelen die mensen daarover uiten, ben ik niet van plan om weer vlees te gaan eten. Ik heb ook niet het idee dat het geen zin heeft. Nooit heb ik gedacht: het heeft geen zin om te stoppen met vlees eten, want andere mensen eten nog wel vlees. Ik draag mijn steentje bij aan een betere wereld en daar voel ik me goed bij. Als er steeds minder mensen vlees eten en vegetarisme steeds normaler wordt, dan is dat goed voor het milieu. Daarom wil ik zeggen: draag je steentje bij, al lijkt het een druppel op een gloeiende plaat. Het cliché is nog steeds waar: grote veranderingen beginnen klein.

Geluk is samenzijn

Fri, 08 May 2020 12:13:53 GMT

De vorige keer schreef ik nog dat ik met verlof ging en inmiddels ben ik al drie maanden niet meer zwanger. Op 8 februari is Zoë geboren. Na een bevalling van in totaal meer dan 48 uur was ze er dan eindelijk. En eerlijk is eerlijk: het was het mooiste moment van mijn leven. Wat ontzettend bijzonder om mee te maken!

Ze heeft het eerste uur bij me gelegen en ik was op slag verliefd. Een klein, gezond meisje met spierwitte haartjes. En nu is ze dus al drie maanden in mijn leven buiten mijn buik. Grote zus Jaimey is ook smoorverliefd op haar zusje. Ik moet haar uit de buurt houden, anders vreet ze haar op.

Weer aan de slag!
En nu? Nu mag ik volgende week weer aan de slag! Daar heb ik zin in, want na het thuiszitten kan ik niet wachten om weer aan het werk te gaan. De vraag is alleen: hoe?

De economie en ook de journalistiek hebben het zwaar door de coronacrisis. Thuis werken met twee kleine kinderen om me heen zal niet makkelijk worden. Ik had me het weer aan de slag gaan iets anders voorgesteld. Maar niet geklaagd: gezondheid gaat voor alles.

Eén van de gelukkigste mensen
Gelukkig hebben de opa’s, oma’s, ooms en tantes nog vijf weken van Zoë kunnen genieten. We missen ze verschrikkelijk. Als we in deze tijd één ding leren, dan is het wel dat familie en gezondheid alles is. En dat we als mensheid een stuk zuiniger met de wereld om moeten gaan. Ik besef me nu dat ik toch wel één van de gelukkigste mensen van de wereld ben, want hoewel ik mijn familie nu vreselijk mis, heb ik toch maar een partner en twee gezonde dochters om me heen.

Geluk bestaat niet uit geld, geluk bestaat uit samenzijn.

Zwangerschapsverlof

Thu, 16 Jan 2020 19:07:15 GMT

Tot over een tijdje!

Vandaag was mijn laatste werkdag voor mijn zwangerschapsverlof. Volgende maand verwacht ik mijn tweede kindje. Ik heb de laatste projecten afgerond, alles netjes achtergelaten en nu is het tijd om uit te rusten voor de bevalling. Ik hoop dat alles goed zal gaan en laat het weten wanneer mijn meisje geboren is. Tot over een tijdje!

Foto: Demi's Design

Vogeltjes in de tuin

Thu, 12 Dec 2019 10:14:59 GMT

Vijf tips om productiever te werken

Het is een gefladder van jewelste in mijn tuin tegenwoordig. Er staan voldoende bomen en struiken en ik voer de vogeltjes regelmatig bij. Ik hou van het resultaat! Onze kip, de mussen en meesjes en een enkele brutale merel hipsen vrolijk door elkaar heen, op zoek naar de lekkerste hapjes. Ik kan er uren bij wegdromen.

Maar laat dat nou net niet de bedoeling zijn! Mijn bureau staat aan het raam, dus ik hoef maar een blik opzij te werpen en ik droom alweer weg bij al het groen en alle beweging die ik in de tuin voorbij zie komen. Niet erg bevorderlijk als je een deadline hebt en die ene tekst echt per se vanmorgen af moet zijn. Wel goed voor de nodige inspiratie overigens…

Laat je niet afleiden
Toch krijg ik mijn teksten wel af hoor. Schrijven is namelijk voor een groot deel nadenken, je creatieve gedachten de vrije loop laten. Door te genieten van de mooie dingen in het leven krijgt de creativiteit de vrijheid om te gaan stromen. Daar krijg je betere teksten van. En als ik me echt moet concentreren op die ene tekst en me niet af mag laten leiden? Dan volg ik de volgende vijf tips op:

1. Stel een bepaalde tijd in waarin je door blijft werken. Zet bijvoorbeeld een timer of een kookwekker op een half uur. Pas als die afgaat, mag je weer iets anders gaan doen. Ook zet ik vaak een wekker aan voor als ik een afspraak heb. Dan hoef ik niet steeds op de klok te kijken, bang om te laat te komen.

2. Neem regelmatig pauzes tussendoor. Wanneer je door blijft werken lijkt het alsof je meer doet, maar uit verschillende onderzoeken blijkt dat je productiever bent wanneer je regelmatig pauzes neemt en af en toe een frisse neus gaat halen.

3. Zet je telefoon en e-mail uit. Het lijkt zo simpel, maar vaak ligt die telefoon toch recht voor je neus en kijk je direct op het scherm wanneer er een app of e-mail binnenkomt. Geluid uit, telefoon weg, offline als het kan: even helemaal niet bereikbaar. In de huidige maatschappij wordt van ons verwacht dat we altijd bereikbaar zijn, maar soms moet je prioriteiten stellen.

4. Maak een realistische planning die echt haalbaar is. Verdeel een grote taak in meerdere kleine taken. Zo hoef je er minder tegenop te kijken en heb je meer gelegenheid om even een pauze in te lassen. En geloof me, het werk komt even snel of zelfs sneller af.

5. Werk op het tijdstip dat jij je het beste voelt. Ikzelf ben bijvoorbeeld een avondmens. In de ochtend start ik langzaam op. Dan hoef je van mij geen briljante ingevingen te verwachten. Je zult me eerder suffend achter mijn computer aantreffen. Liever begin ik wat later en werk ik langer door. Zoek uit wat jouw meest productieve moment van de dag is.

Schuldgevoelens
En wat ook heel erg belangrijk is: wees niet te streng voor jezelf. Ik moet toegeven, ook ik voel me schuldig als ik tussen de middag even op de bank ga zitten met de tv aan. Dan voel ik me lui. Maar je kunt niet altijd maar doorgaan en doorgaan. Soms moet je even aan jezelf denken en niets doen. Juist dan zit je lekkerder in je vel en krijg je toch genoeg gedaan op een dag.

Alles draait om tijd

Mon, 21 Oct 2019 13:09:45 GMT

In mijn vorige blog vertelde ik over de combinatie tekst en fotografie. Een mooie combinatie die veel voldoening geeft. Helaas kreeg mijn vader wel gelijk toen ik besloot om mijn twee liefdes te combineren. Hij zei me altijd: “Als je van je hobby je beroep maakt, heb je geen hobby meer.” En zo komt het dat ik vrijwel nooit meer fotografeer of schrijf in mijn vrije tijd. Boeken en tijdschriften lezen doe ik wel, volop zelfs, maar met mijn camera de natuur in of foto’s maken van mijn gezin? Nee, de enige foto’s die ik tegenwoordig maak, staan op mijn telefoon.

Jammer eigenlijk, want het gaat allemaal zo snel. Dat kleine baby’tje dat ik twee jaar geleden vast had, loopt nu al als peuter door het huis. Die kleine pup is inmiddels een volwassen hond van drie. En om de creativiteit hoef ik het ook niet te laten: ideeën genoeg. Maar waar ligt het dan aan?

De week dubbel zo lang

Tijd. Als werkende moeder draait alles om tijd. Werken, het huishouden doen, boodschappen, koken, er zijn voor je gezin en af en toe nog wat sociale aangelegenheden. Waar moet ik de tijd vandaan halen om dat boek te schrijven of om die foto’s te maken? Ik wil zoveel, heb zoveel ideeën. Eigenlijk zou een week dubbel zoveel uren moeten hebben. Of zou ik mijn slaap over moeten slaan. Weet iemand waar ik wat meer tijd vandaan kan halen?

Waar doe ik het voor?

En soms, heel regelmatig eigenlijk, dan denk ik: waar doe ik het allemaal voor? Het huis poetsen bijvoorbeeld, terwijl ik de klok erop gelijk kan zetten dat de hond precies naar binnen komt lopen met zijn modderpoten op het moment dat ik net gedweild heb. Of gezonde maaltijden koken, terwijl mijn peuterpuber het vertikt om te eten, tenzij het witte bonen in tomatensaus uit blik betreft. Of in de tuin werken, terwijl het herfst is en alles na één windvlaag toch weer vol blaadjes en takken ligt. Waarom steek ik daar zoveel tijd in?

Wat er echt toe doet

Misschien wordt het tijd om wat meer energie te steken in de dingen die er echt toe doen. Mijn gezin, mijn huisdieren, mijn hobby’s. En daar horen ook schrijven en fotograferen bij! Misschien kan ik het wel combineren: foto’s maken van mijn dochter en hond bijvoorbeeld! Dat doe ik anders nooit. Best een goed idee eigenlijk…

Tekst en fotografie

Tue, 08 Oct 2019 14:13:42 GMT

Vrienden voor het leven

Tekst en fotografie gaan altijd samen, hand in hand, vrienden voor het leven. Zonder beeld wordt een tekst een stuk minder goed gelezen. Sla maar eens een krant open of kijk op Facebook. Welke stukken lees jij het eerst? De lappen tekst zonder begeleiding of de teksten die worden geflankeerd door een aansprekende foto?

Ondergedompeld in de fotografie
Als journalist werd ik steeds gevraagd of ik ook foto’s kon maken. Op sommige redacties werd ik eropuit gestuurd met een spiegelreflex camera, amper wetende hoe ik daarmee om moest gaan. Ik kon op het knopje drukken, de foto’s die ik maakte waren leuk, maar ik wilde meer. Ik ga me niet bezig houden met een vakgebied zonder mezelf erin te verdiepen. En dus besloot ik me jaren geleden onder te dompelen in de fotografie.

Je eigen artikel in een tijdschrift
Cursussen, workshops, masterclasses en een hele opleiding volgden. Ik verslond voortaan fotografietijdschriften en ging op pad met mijn camera. Het is leuk om je eigen artikel in een krant of tijdschrift terug te zien. Het is nóg leuker als daar jouw eigen foto bij staat. En hoe mooi is het als mensen blij zijn met de foto’s die jij hebt gemaakt van hun kinderen of huisdier?

Een schepje bovenop
Het schrijven van teksten geeft me voldoening. Ik kan er mensen mee informeren en entertainen. Het maken van foto’s doet daar nog een schepje bovenop. Het geeft me de kans om te laten zien hoe mooi de wereld is en om mooie herinneringen te maken. De combinatie tekst en fotografie is goud! Ik schrijf niet alleen met inkt, maar ook met licht.

Iedereen kan toch schrijven?

Mon, 08 Jul 2019 12:38:58 GMT

Wat is het nut van een tekstschrijver

‘Waarom zou ik betalen voor een tekstschrijver? Iedereen kan toch schrijven?’ De vraag wordt me weleens gesteld en ja, de meeste mensen kunnen inderdaad schrijven. Maar toch denk ik dat ik een tekst als tekstschrijver nog net dat beetje extra kan geven. Tekstschrijven is namelijk niet zomaar een rijtje woorden achter elkaar zetten totdat een zin ontstaat. Tekstschrijven is zinnen en teksten analyseren, de informatie op zo’n manier brengen, dat mensen het begrijpen, in zich opnemen en onthouden. De juiste woorden vinden, de juiste zinnen vormen, de aanspreekvorm die bij de doelgroep past. Zo schrijven dat een tekst prikkelt en vasthoudt. En uiteindelijk tot actie aanzet!

Bezuinigen op de tekst
Ik vind het persoonlijk zonde wanneer iemand een prachtige website laat bouwen, om vervolgens op de tekst te bezuinigen. ‘Dat kan ik zelf wel’, wordt dan gezegd. Maar niet iedereen weet hoe een sitebezoeker de website leest, welke woorden het meest geschikt zijn voor SEO en hoe alinea’s het beste opgebouwd kunnen worden.

Schrijffouten
Een echte dooddoener op een website vind ik schrijffouten. Staat er een dt-fout, dan ben ik direct weg, hoe professioneel de betreffende deskundige ook zegt te zijn. Zit de tekst op een website niet goed in elkaar en zijn er (veel) fouten te vinden, dan bespaar je misschien op de tekstschrijver, maar het kost je ook klanten. En dan kost die besparing meer geld dan dat het iets oplevert.

Anders naar de tekst kijken
Dus als ik zeg dat een goede website een tekstschrijver nodig heeft, dan zeg ik daarmee niet dat de eigenaar niet kan schrijven. Maar ik denk wel dat ik net iets anders naar de tekst kijk, de boodschap nog sterker maak, de laatste fouten eruit haal, ervoor zorg dat de doelgroep op de juiste toon wordt aangesproken. En dat jij uiteindelijk beter verkoopt!

Ik ben er dus niet alleen voor het schrijven van nieuwe teksten, ik corrigeer en redigeer ook bestaande teksten. Twijfel je of dat voor jou nut kan hebben? Neem dan gewoon eens contact op. Ik sta altijd open voor vragen, tips en nieuwe ideeën.

Thuiswerken

Wed, 05 Jun 2019 15:26:14 GMT

Nooit saai op mijn thuiskantoor

Sommige zzp’ers werken vanuit een kantoor, anderen huren een flexplek of werken bij hun opdrachtgevers. Ik werk vanuit huis. Sommige mensen vinden dat saai, maar die zijn nog nooit bij mij thuis geweest!

Als ik thuis aan het werk ben, heb ik altijd gezelschap. Er ligt altijd wel een kat op mijn bureau te slapen of de hond ligt eronder. Soms komt er iemand voorbij voor een knuffel of met een speelgoedje dat weggegooid moet worden. Dat biedt mij de optimale gelegenheid om even pauze te houden, want als ik niet uitkijk, schiet dat er nog wel eens bij in.

Valkuilen
Thuiswerken betekent geen reistijd. Ik stap uit bed en ben op kantoor. Daar heb ik uitzicht op mijn achtertuin en wanneer het mooi weer is, verhuis ik naar de tuintafel. Ben ik klaar met werken, dan zet ik mijn computer uit en begin ik aan het avondeten. En dat is meteen een valkuil: thuiswerken betekent afleiding.

Extra flexibel
De vaatwasser moet nog leeg, er ligt stof op de kast, even de wasmachine aanzetten... De verleiding is groot om ‘even’ nog een klusje hier en daar te doen. Wat in de praktijk betekent dat je minder gedaan krijgt dan je zou willen of dat je pauze overgeslagen wordt. Gelukkig werk ik inmiddels al zo lang als zzp’er dat ik hiermee wel om weet te gaan. Overdag is voor mijn werk en ’s avonds en de vrije dagen zijn voor het huishouden. En heb ik het echt druk, dan staat de computer ook in de avonduren zo weer aan. Flexibiliteit dus.

Nooit saai
En dan is er nog een voordeel dat een nadeel heeft: ik werk ook thuis als mijn dochtertje thuis is. Dat betekent dat ik haar vaker zie dan de meeste moeders, want op kantoor neem je meestal je kind niet mee. Maar het betekent ook extra afleiding. Gelukkig weet Jaimey zich erg goed te vermaken, slaapt ze ’s avonds goed in en is de oppas meestal aanwezig wanneer ik mijn werk moet doen.

Mensen en dieren genoeg dus en zeker geen saaie werkomgeving. Ik begrijp eigenlijk niet waarom niet meer mensen vanuit huis werken. Waarom samen op een saai kantoor zitten als je ook kunt genieten van de luxe in je eigen huis? Ik zou niet anders meer willen.

Newborn shoot Liz

Mon, 06 May 2019 15:18:18 GMT

Schrijven met licht

Pas geleden mocht ik baby Liz fotograferen. Ze was pas een weekje oud. Bij het fotograferen van zo'n klein babytje is het belangrijk dat het warm is in de ruimte. In dit geval hadden we geluk: het waren de eerste lentedagen van het jaar en de temperatuur kwam boven de twintig graden uit. De temperatuur was dus heerlijk voor de kleine en al snel was ze in een diepe slaap.
'Om baby's te fotograferen moet je zeker veel geduld hebben?', wordt mij vaak gevraagd. Dat klopt, maar voor het fotograferen van kinderen van twee heb je nog veeeeel meer geduld nodig. Die hebben vaak geen zin om op de foto te gaan. Gelukkig zie ik hierin wel een uitdaging en uiteindelijk lukt het ook: broer Jax stond mooi op de foto.

Natuurlijk gaat het kindje ook gedeeltelijk op de foto: een close-up van het gezichtje, van de handjes en de voetjes.

Grote broer Jax mocht ook op de foto. Hij is twee en zegt dus vaak nee. Hij had niet zoveel zin om op de foto te gaan. Maar uiteindelijk wilde hij toch graag samen met zijn kleine zusje poseren.

Kleine Liz en haar trotse mama. Een fotoshoot is best vermoeiend, en na afloop konden ze lekker samen gaan rusten.

Aan tafel bij de talkshow van Cranendonck

Thu, 11 Apr 2019 15:01:35 GMT

Dit keer niet schrijven, maar praten

Pas geleden werd ik gevraagd als gast bij de Cranendonckse talkshow Aan Tafel van Erik-Jan de Sterke en Dianne Koevoets. In eerste instantie had ik de neiging om nee te zeggen, want schrijven, oké, maar op televisie komen? Dat is toch niets voor mij? Maar het leek me ook leuk om mee te maken en het is goed om af en toe uit je comfort zone te stappen. En dus zei ik ja.

De opnames waren in restaurant De Coockpit in Budel, met een mooi uitzicht over de start- en landingsbaan van Kempen Airport. Mijn tafelgenoten waren Elke Boelens en Jens Beimans. Zij zijn auteurs van boeken voor kinderen en jong volwassenen. Ik vertelde wat het inhoudt om van schrijven je beroep te maken.

Uiteindelijk werd het een gezellige avond met leuke mensen en interessante onderwerpen! Wil je de uitzending bekijken? Dat kan via deze link: https://www.youtube.com/watch?v=HNflRr5pdAU

Een nieuwe website

Thu, 28 Mar 2019 15:19:21 GMT

Een tijd lang was ik zo druk met het werken voor opdrachtgevers, dat ik mijn eigen website en blogs verwaarloosde. En dat is natuurlijk niet de bedoeling. Het zijn drukke maanden geweest, dit eerste deel van 2019, maar toch heb ik de tijd genomen om een nieuwe website te maken. Mij kennende zal er nog regelmatig wat veranderen, want snel tevreden ben ik niet en helemaal af is hij ook nog niet, maar toch: hij is er! Mijn geheel vernieuwde website. Strak, overzichtelijk en helder.